1.Գրի՛ր պատմությունը, որը վերջանում է հետևյալ հետևությունով՝ փոս փորողը ինքն է փոսն ընկնում։ Մի օր մի մարդ որուշեց մարդկանց վրա կատակ անել նա որուշեց ոտ դնել բայց մի մարդ անցնելիս տեսավ և գցեց իրան և ասեց փոս փորողը ինքն է փոսն ընկնում
2.Դուրս գրիր գոյականները, ածականները և թվականները իրենց հատկանիշներով․
Տասնհինգ տարի օտարության մեջ էր ապրում։ Շատ դաժան և ծանր օրեր ունեցավ։ Հինգերորդ տարում որոշեց հարազատ գյուղ վերադառնալ։ Բայց գործերը վատ ընթացան և մնաց այդ հեռավոր քաղաքում։
Գոյակա: Տարի – ուրաղ տարի , օտարություն , օրեր , տարում, գյուղ , գործեր, քաղաք
Ածականները: դաժան, ծանր , հինգերորդ , անհետ Թվականները: տասնհինգ , հինգերորդ
2.Թումանյանի հեքիաթի հատվածում ուրիշի ուղղակի խոսքը դարձրու անուղղակի։
Երկու ախպեր են լինում․ մինը՝ խելոք, մյուսը` հիմար։ Խելոք ախպերը միշտ բանեցնում ու չարչարում է հիմարին։ Էնքան չարչարում էր, որ հիմարը հուսահատվում էր, մի օր էլ կանգնում է ու ասում, թե ախպե՛ր, էլ չեմ ուզում քեզ հետ կենամ, բաժանվում եմ, իմ բաժինը տուր, գնամ ջոկ ապրեմ։
խելոքը ասում, որ լավ էսօր էլ դու ապրանքը ջուրը տար, նա կերը տամ, երբ ջրից բերեի, որ ապրանքը գոմը մտնի՝ նրա, որը դուրսը մնա՝ քեզ։․․․







